Gmina Strumień

Gmina Strumień wraz z miasteczkiem zajmuje najwyższe zachodnie piętro Kotliny Oświęcimskiej, aż po spłaszczoną przewiązkę wododziału pomiędzy zlewiskiem rzek Wisły i Odry. Z drugiej strony okolice Strumienia w dolinie Wisły osiągają najniższy punkt Ziemi Cieszyńskiej - 252 m.n.p.m Wisła opuściwszy dolną bramę przełomu przez Pogórze Cieszyńskie w Ochabach, meandrami wypływa na górne piętro Kotliny Oświęcimskiej, stopniowo zmieniając bieg nurtu z południowego na wschodni. Osiągawszy 48 km biegu w Strumieniu, na jego rogatkach Wisła rozlewa swoje wody w zaporowym Jeziorze Goczałkowickim, powstałym w 1955 r. Poziom wód tego jeziora znajduje się 900 m niżej od źródeł Wisły. Najwyżej położona Pruchna oraz Bąków, Zbytków i siedziba gminy - miasto Strumień leżą na lewym brzegu Wisły a Drogomyśl i Zabłocie na prawym. Początki Strumienia sięgają XIII stulecia. Pruchna odnotowana została po raz pierwszy w 1305 r. Zabłocie, Drogomyśl, Bąków i Zbytków pojawiają się w XV w. W 1480 r. wioskę Strumień wykupił Mikołaj Brodecki - marszałek księcia cieszyńskiego i w dwa lata później wyjednał dla Strumienia prawa miejskie. Rychło też Brodecki przystąpił do zakładania stawów w okolicy, które na trwałe wpisały się w krajobraz, a rozwijające się miasteczko stało się z biegiem czasu stolicą "Żabiego Kraju". Znane też było z wyrobów donic i kafli. Jego rozwój hamowały częste powodzie, pożary a także liczne przemarsze wojsk. Po wojnach śląskich, na północ od Pruchnej i Strumienia ustalono granicę pomiędzy tzw. Śląskiem Pruskim i Austriackim. Wielu z mieszkańców Strumienia dokumentowało swoją polityczną postawę m.in. przez czynne poparcie Powstań Śląskich. Pod koniec II wojny światowej okolice Strumienia były świadkiem tragicznego marszu śmierci więźniów oświęcimskich. Zniszczony w czasie wyzwoleńczej ofensywy w 1945 r. w 60%, zagoił swoje rany, stając się pełnym uroku miasteczkiem o charakterystycznej dla Ziemi Cieszyńskiej zabudowie. źródło;www.strumień.pl

« powrót